2e Pinksterdag 2015 – Zuid Limburg

Tweede Pinksterdag verzamelden we om half 8 bij het buurthuis. Het weer zat nog niet mee, maar dat zou veranderen volgens de vooruitzichten. De bus werd ingeladen en er werd koers gezet richting zuid Limburg. Na 1,5 uur kwamen we in Vaals aan bij ’t Hijgend Hert. Daar maakten we ons klaar voor een mooie tocht door de Limburgse heuvels.

Bart zorgde zoals gewoonlijk voor de koffie.

We begonnen de route van Vijlen te rijden. Na zo’n 25 km kwamen we door het dorpje Slenaken. Daar hebben we een bak koffie met gebak genomen.

Het weer was nog steeds niet best, maar we vertrokken toch weer. Halverwege hebben we de verbindingsroute naar de Sint Geertruid route genomen. Het plan was om deze ook helemaal te gaan rijden, maar halfweg werd besloten om hierin een doorsteek te maken. Die heuveltjes gaan toch in de benen zitten hè. Bij Heijenrath gingen we van de route af om zo weer op de route van Vijlen te komen. De bewolking was intussen wat open getrokken, en dat is toch net wat plezieriger.

We reden de route verder af. De klimmetjes volgde elkaar regelmatig op, tot we bijna bij het einde waren. Daar stond ons nog een klim van 19% naar ’t Hijgend hert te wachten. 

Nadat we ons hadden omgekleed, liepen we door de bossen richting het ’t Hijgend Hert om daar natuurlijk de welverdiende uitsmijter te scoren.

Ondanks dat het weer niet helemaal mee zat, was het toch een geslaagde dag.

Tot de volgende keer.
Colin van der Linden

Sauerland 2015.

Als Hemelvaart in de agenda oplicht, voelen een zestal “BOSDUVELS” hun hart wat sneller kloppen. De jaarlijkse buitenlandse trainingsstage staat dan op het punt van beginnen. En……………….
Dinsdag 12 mei is het dan zover. De blinkende racekarretjes, de volgepropte valiezen zie je richting Rooiseweg 4/4a vertrekken. Met twee auto’s, 5 gevulde plekken op de fietsendrager, een fiets gedemonteerd in de achterbak en alles wat die dagen nodig is vertrekken we rond half tien naar het Sauerland.
Ad Leenders heeft een huisje voor 6 gereserveerd in Untervalme, zo’n 25 km van Winterberg, hoofdstad en de meest hooggelegen plek in deze deelstaat van Duitsland. We moeten 250 km. toeren, om onze bedden te kunnen verdelen en op te maken. We komen voor een paar dagen terecht in een gehuchtje van een tiental huizen, waaronder het onze Het is wel even wennen aan de serene stilte, als je de drukte van de metropool Mariahout gewend bent. Maar…het is geen vakantie, als de omgeving niet anders is als de dagelijkse kost.

Uitgepakt, bandjes gepompt, omgekleed in het deftige zwart/oranje“Bosduvels”pak, helm vast, zonnebril op, het rechterbeen over het zadel gegooid, toeclips vast en starten maar. Even warm rijden, even de omgeving proeven, even elkaar uitproberen. 50 kilometer was de bedoeling, maar na de helft daarvan, na enkele simpele beklimmingen en afdalingen kregen we een fikse bui op ons dak. Zeiknat maar naar “huis”teruggekeerd. Een warme douche en een Warsteiner, een Krombacher, een Snaps, een Jägermeister doet wonderen, want de route voor de volgende dag wordt weer deskundig in elkaar gezet. Op papier weliswaar, want onze wegkapitein kon zijn GPS-Apparaat niet de gewenste capriolen laten maken.

Woensdag is het de eerste volle dag. Na een stevig, rijkelijk ontbijt gaan we weer de wijde wereld in. We maken die dag ruim 80 km vol, met dien verstande, dat er in dit gebied geen enkele meter vlak is. Het blijft stijgen en (natuurlijk) dalen en de stukken “vals plat” zorgen ervoor, dat we rond 5 uur moe, maar zeker voldaan neerstrijken op het terrasje bij ons huisje. Ook is het weer geen koffie, wat we drinken. Een halve liter Warsteiner of een Grosze Weisse gaat er altijd in.

De koks gaan aan het werk, de dekploeg kan aan de gang en de afwassers doen hun best.
We verheugen ons al op de Champions League -wedstrijd Juventus tegen Real Madrid. Helaas………………..1000zenders op de TV, maar geen enkele, die de wedstrijd uitzend. Dan maar op tijd te bed om voor de volgende dag de benen weer volop te kunnen vermoeien met vele stevige beklimmingen. Geen lange, maar wel zo steil, dat diverse keren het kleinste tandwiel aangesproken moet worden. De gemiddeldes zijn niet hoog, maar de verwonderingen voor de schitterende omgeving des te groter. Winterberg is onze tussenstop, Willingen stond ook genoteerd, maar dat was een stad te ver. We wilden uiteindelijk voor de donker thuis zijn. Al bij al een schitterende fietsdag.

DSC03893

Dag 4 vier bracht ons bij de “Hennesee”, een stuwmeer bij de stad Meschede. Een schitterende omgeving, met een fijn fietspad rond het meer. Een plaatje!!!Een aanrader!!!!!
“Waarom heet dit meer nou eigenlijk “Hennesee”? was de vraag van een van de Leendersen. Ad had het vrij nel gevonden: “Als je het meer van boven ziet lijkt het op een kip!” Een plausibele verklaring wellicht.” “De iets verder gelegen “Biggesee” lijkt dan zeker op een varken”, oppert nummer twee. “Dan wil ik het “Pikmeer”bij Gou in Friesland wel eens zien, zegt de volgende bijdehante.”
Behalve de bui op de eerste dag, bij de eerste kilometers hebben we prima fietsweer gehad. Het zonnetje lekker op de gehelmde bol, met weliswaar een fris windje, zodat ook de arm- en beenwarmers en de windstoppers goed van pas kwamen.

DSC03903

De stemming was weer opperbest, dat moge uit het verhaal duidelijk zijn geworden. En dat gaan we zo houden, want ook het volgende jaar gaan we (Ad en Ad, Friedus, Jan, Sjaak en Jo) waar dan ook in Europa er weer tegen aan. We hebben er nu al weer zin in. We moeten de naam de “Bosduvels” overal op de wereld uitdragen , tonen en iedereen laten zien, dat verbroedering op de fiets de wereld mooier in kan kleuren. Tenminste: zo heb ik dat ervaren. Van mijn kant: “Jongens, maten, vrienden bedankt voor de super gezellige en sportieve dagen en laten we lekker nagenieten bij de gedachten en bij het zien van de foto’s en filmpjes.”

DSC03908

 

 

Fietsweekend recreanten BZET-Bosduvels 2015

Dit weekend, van 17 tot en met 19 april, verbleven we in hotel De Zoete Inval in Haarlemmerliede, een prima hotel en goede startplek voor de diverse routes.

Dag 1. De Kennemerduinenroute

Nadat iedereen aanwezig was en we iets gedronken hadden, gingen we direct fanatiek van start richting Bloemendaal en Overveen. Bij Bezoekerscentrum “De Kennemerduinen” verorberden we onze meegebrachte lunch en vervolgden daarna onze weg in noordelijke richting, allereerst via een vrij liggend fietspad door het groen.

Later kwamen we weer in de bewoonde wereld en passeerden we heel wat mooie huizen. Tot we in IJmuiden kwamen, waar we met het pont over het Noordzeekanaal voeren en we in een hele andere wereld met grote industrie terecht kwamen! Wat een contrast!

Via de zeesluizen fietsten we weer terug richting Kennemerduinen. Er werd een groot zeeschip een van de sluizen binnen geloodst, daar hebben we een tijdje met belangstelling naar staan kijken! Mari heeft de lengte van het schip gemeten met zijn fietsteller, het was + 250 meter lang en de geschatte breedte 40 meter!

Daarna onder de rookwolken van de hoogovens verder. Buiten de bebouwde kom kwamen we weer in de duinen terecht en via het Nationaal Park Zuid- Kennemerduinen reden we richting Bloemendaal aan zee. Onderweg ontmoetten we herten, Schotse Hooglanders en Konikspaarden en we passeerden het prachtige Vogelmeer, dat zijn naam eer aan deed!

 Inmiddels liet ook de zon zich zien!

De koffiepauze aan zee deed ons goed en via glooiende duinen en een stukje Haarlem kwamen we na 69 km. weer bij ons hotel aan, waar ons een warme douche en heerlijk diner wachtte!

Dag 2. Haarlem-Woestduinroute

Na een uitgebreid ontbijt haalden we onze fietsen uit de kelder en vertrokken we uitgerust en goed gemutst richting Haarlem, waar we een mooie en interessante stadswandeling gemaakt hebben! (Haarlem Monumentaal van de VVV.) Haarlem is echt een prachtige en interessante stad, daar waren we het allemaal over eens!

Via een stukje Haarlemmerhout en door de duinen fietsten we naar Zandvoort.

Daar hebben we op de boulevard allemaal een lekker visje gegeten en daarna lag er een prachtig, ongeveer 11 km. lang, fietspad door de duinen voor ons. Met de wind in de rug en een lekker zonnetje fietsten we naar het zuiden, naar Noordwijkerhout.

Eerst nog even een klein ommetje om koffie te drinken bij een strandtent en afscheid van de zee te nemen. Johan had de eer om daar de enige lekke band van de vakantie te krijgen!

Het vervolg van de route verraste ons met vele bloeiende bollenvelden, voor de tulpen was het nog te vroeg, maar met name geurende hyacinten waren er volop. Prachtig!

In de verschillende dorpjes waar we door kwamen,  waren ook nog vele staaltjes huisvlijt te zien, prachtige schilderijen en andere kunstwerken van bloembollen.

Daarna ging het richting hotel, fietsend ten zuiden van Haarlem via een mooi en waterrijk gebied.

Een paar honderd meter voor ons hotel wachtte ons de grootste verrassing van deze fietsvakantie: Broedende lepelaars, die je vanaf het fietspad heel goed kon zien

Na een prachtige dag inclusief wandeling en 77,5 km. op de teller lieten we ons het diner goed smaken en vierden we ook nog de overwinning van PSV, tot groot genoegen van Mari en Jan L.!  

Dag 3. De Spaarndamroute

Na ontbijten, spullen pakken en uitchecken gingen we op pad om de laatste route van dit fietsweekend te rijden. Dit landelijke gebied met veel recreatie wist ons te verrassen met enkele kleine oude plaatsjes, mooie molens én meerkoeten met hun prachtige kuikentjes!

De meerkoeten hebben zelf een witte snavel, hun jonkies een rode! Een prachtig gezicht!

Koffiepauze hielden we in een mooi huiskamercafé met boeketten uit de tijd van Frans Hals.

Na bijna 37,5 km. werd er nog een groepsfoto gemaakt, geluncht in het hotel, nog even poolshoogte genomen bij de lepelaars, ook hun jongen waren nu te zien, en daarna tevreden huiswaarts getogen.